Δευτέρα, 12 Αυγούστου 2019

Τον Αυγούστο του 2004 έφυγε ένας απο τους μεγαλύτερους ηθοποιούς του Ελληνικού Κινηματογράφου, Δημήτρης Παπαμιχαήλ

Στις 8 Αυγούστου του 2004 έφυγε από τη ζωή από ανακοπή της καρδιάς, σε ηλικία 70 ετών, ο δημοφιλής ηθοποιός Δημήτρης Παπαμιχαήλ.  

Ο ηθοποιός παραθέριζε στο εξοχικό το υ στην Ερμιόνη και το μεσημέρι αισθάνθηκε αδιαθεσία και μεταφέρθηκε στο Κέντρο Υγείας Κρανιδίου, αλλά ήταν ήδη αργά, καθώς οι γιατροί διαπίστωσαν το θάνατό του.

Ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ γεννήθηκε στις 29 Αυγούστου του 1934 στον Πειραιά και μεγάλωσε στη φτωχή συνοικία του Χατζηκυριάκειου.

Εκεί οι γονείς του, Γιάννης και Ελένη, διατηρούσαν καφενείο στο οποίο βοηθούσε στον ελεύθερο χρόνο του.

Ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ σέρβιρε καφέδες στο καφενείο των γονιών του, απέρριψε υποτροφία στην Αγγλία και έζησε τον βομβαρδισμό του Πειραιά - Εικόνα1

Οι ηλικιωμένοι κάτοικοι της περιοχής, ακόμα θυμούνται τον μετέπειτα σταρ του κινηματογράφου να σερβίρει καφέδες στους άντρες της γειτονιάς που μαζεύονταν στο οικογενειακό καφενείο. Σε αυτό το καφενείο γράφτηκε και το τραγούδι «το Χατζηκυριάκειο» του Μπαγιαντέρα.

Σπούδασε ηθοποιός στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, όπου και έκανε την πρώτη εμφάνισή του στο ρόλο του Πολύδωρα με την «Εκάβη» του Ευριπίδη το 1955. Ωστόσο ο πρώτος του ρόλος ήταν στο «Γλάρο» του Τσέχοφ.

Στη συνέχεια και ως το 1960 ερμήνευσε αρκετούς σημαντικούς ρόλους στο Θέατρο Τέχνης και από το 1962 συγκρότησε δικό του θίασο στο Ελεύθερο Θέατρο. Έπαιξε δίπλα στην Κυβέλη, την Παξινού, τη Συνοδινού και τον Μινωτή.

Η μητέρα του, αρχικά, τον προόριζε για να γίνει αρχιμανδρίτης, ωστόσο εκείνος αντέδρασε, με αποτέλεσμα να δώσει εξετάσεις στη Δραματική Σχολή του Εθνικού και να περάσει με επιτυχία.

Το ξεκίνημα στην ηθοποιία

Ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ πρωταγωνίστησε για πρώτη φορά στον κινηματογράφο με την ταινία Ο αγαπητικός της Βοσκοπούλας το 1956.


Η επιτυχημένη καριέρα

Έπαιξε σε περισσότερες από 40 ταινίες, οι περισσότερες από τις οποίες παίζονται μέχρι και σήμερα. Ποιός μπορεί να ξεχάσει τη Θεία από το Σικάγο, το Ποτέ την Κυριακή, Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο, Χαμένα Όνειρα, Η Αλίκη στο ναυτικό, Τα κόκκινα φανάρια, Μοντέρνα Σταχτοπούτα, Δημήτρη μου… Δημήτρη μου, Η κόρη μου η σοσιαλίστρια, η Αγάπη μας, η Νεράιδα και το Παλικάρι, Υπολοχαγός Νατάσα, τον Παπαφλέσσα.

Ο τελευταίος του ρόλος ήταν στην ταινία Προς την Ελευθερία με την Μαίρη Χρονοπούλου το 1996.


Ο έρωτας με την Αλίκη Βουγιουκλάκη και ο γάμος

Με την ηθοποιό γνωρίστηκαν από τη σχολή, αλλά δεν ερωτεύτηκαν με την πρώτη ματιά, καθώς εκείνο το διάστημα ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ ήταν ζευγάρι με την Δέσπω Διαμαντίδου. Όσο για την Αλίκη, ο ίδιος είχε δηλώσει το 2000 στο περιοδικό Είναι «Με την Αλίκη ήμαστε συμμαθητές από 18 χρονών. Υπήρχε μεγάλη κόντρα  μεταξύ μας. Ήθελε να κάνει πάντα το δικό της. Εγώ ήμουν πολύ πιο ήσυχο παιδί κι είχα καλές σχέσεις με όλους τους καθηγητές».

Συνεργάστηκαν μαζί για πρώτη φορά το 1958 στην ταινία Αστέρω και ακολούθησε το Ξύλο Βγήκε από τον Παράδεισο, που τους καθιέρωσε στο σανίδι. Ωστόσο, γίνονται ζευγάρι σχεδόν πέντε χρόνια αργότερα, στα τέλη του 1963 στην ταινία Χτυποκάρδια στο Θρανίο. «Τα πρώτα σκιρτήματα ήρθαν το 1964. Δεν υπήρχε τίποτα πριν… Υπήρχε, όμως, ένας αόριστος ερωτισμός καθ’ όλη τη διάρκεια των ταινιών. Μετά ήρθε η πρώτη μας συνεργασία στο θέατρο και κάναμε τον πρώτο μας θίασο. Ήταν η περίοδος που είχαμε γίνει φίλοι με την Αλίκη. Τότε ένιωθα την ανάγκη να συγκροτηθώ και να μαζευτώ», είχε παραδεχτεί ο ίδιος.

Ο γάμος τους έγινε στις 17 Ιανουαρίου 1965 στην εκκλησία του Αγίου Νικολάου στο λόφο των Δελφών, περιοχή που επέλεξαν θέλοντας να κρατήσουν αυτή τη στιγμή μόνο για τους δυο τους, λίγους φίλους και τους συγγενείς τους. Όπως μαθεύτηκε, όμως, πολλά χρόνια αργότερα, μετά το γλέντι, όταν έμειναν μόνοι τους στο δωμάτιο, η Αλίκη Βουγιουκλάκη έφαγε ξύλο από τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ.

Δείτε εδώ την τηλεοπτική συνύπαρξη Δημήτρη Παπαμιχαήλ και Αλίκης Βουγιουκλάκη στην εκπομπή Καλλιτεχνικό Καφενείο το 1989:



Μετά το διαζύγιό τους, ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ στράφηκε περισσότερο στο ποιοτικό θέατρο, που ήδη είχε υπηρετήσει, είτε στο Εθνικό, είτε με τον Κάρολο Κουν. Οι πρωταγωνιστικές του ερμηνείες σε έργα του κλασικού ρεπερτορίου και την αρχαία τραγωδία αποτελούν σημείο αναφοράς για τους νέους Έλληνες ηθοποιούς.



Η αρρώστια της Αλίκης και ο θάνατος

Όταν η εθνική μας σταρ αρρώστησε, εκείνος ήταν απαρηγόρητος. Όπως είχε δηλώσει ο γιατρός της Αλίκης χαρακτηριστικά <<Τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ τον έβλεπα πάντα να βγαίνει από το δωμάτιο της με δάκρυα στα μάτια, κατακόκκινο και απαρηγόρητο>>.
Λίγα χρόνια μετά τον θάνατο της Αλίκης, ο ίδιος φιλοξενείται στην εκπομπή του Τέρενς Κουϊκ και του Στρατή Λιαρέλη και μιλάει με λόγια αγάπης για την γυναίκα της ζωής του. «Θα την θυμάμαι με τον δικό μου τρόπο και τη δική μου άποψη», είχε πει χαρακτηριστικά.

Δείτε τα αποσπάσματα παρακάτω:






Η διαμάχη με το γιο του Γιάννη Παπαμιχαήλ

Όπως έγινε γνωστό μετά τον θάνατό του, ο ίδιος αποκλήρωνε τον γιο του, από τα περουσιακά του στοιχεία, επιβεβαιώνοντας με αυτόν τον τρόπο όσα φημολογούνταν, ότι δηλαδή πατέρας και γιος δεν είχαν καθόλου καλές σχέσεις.


«Πισώπλατη μαχαιριά» που τον έστειλε στον τάφο μαζί με τον πατέρα του χαρακτήρισε τότε ο Γιάννης Παπαμιχαήλ την αποκλήρωση. Ζητούσε, όπως εξομολογήθηκε, βοήθεια από τον πατέρα του κι εκείνος τού γύρισε την πλάτη. Τον θεώρησε «μίασμα» και του έδωσε «πικρό ποτήρι για να πιει», τον οδήγησε «σε λούκι αυτοκτονίας».


Υπήρξε πρωταγωνιστής στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος (ΚΘΒΕ) και πρόεδρος του Συλλόγου Ηθοποιών Βορείου Ελλάδος. Την περίοδο εκείνη ήταν παντρεμένος με τη (Θεσσαλονικιά) Νανά Ειλικρινή, με την οποία πήραν διαζύγιο το έτος 1990.

Σύντροφός του υπήρξε και η ηθοποιός Μίνα Χειμώνα. Τελευταία σύντροφος της ζωής του η ηθοποιός Νάντια Μουρούζη.

Τιμήθηκε με το Βραβείο Κοτοπούλη (1957).

Ήταν δημότης για πολλά χρόνια του Χαλανδρίου και τελευταία του Πειραιά, όπου υπήρξε και δημοτικός σύμβουλος.



H πορεία του στο σινεμά





1956: Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας

1957: Το τελευταίο ψέμα, Η θεία απ’ το Σικάγο

1958: Δύο αγάπες, δύο κόσμοι, Η κυρά μας η μαμή

1959: Αστέρω, Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο

1960: Mανταλένα, Το ραντεβού της Κυριακής, Ποτέ την Κυριακή

1961: Η Αλίκη στο Ναυτικό, Χαμένα όνειρα, Ο θάνατος θα ξανάρθει

1962: Εταιρεία θαυμάτων, Ο λουστράκος, Μην ερωτεύεσαι το Σάββατο, Ποτέ δε σε ξέχασα

1963: Τα κόκκινα φανάρια, Χτυποκάρδια στο θρανίο, Το τεμπελόσκυλο

1964: Αν έχεις τύχη

1965: Μοντέρνα σταχτοπούτα, Ο νικητής, Περάστε την 1η του μηνός

1966: Διπλοπενιές, Ο εξυπνάκιας, Η κόρη μου η σοσιαλίστρια

1967: Αχ! αυτή η γυναίκα μου, Ανάμεσα σε δυο γυναίκες, Δημήτρη μου, Δημήτρη μου, Το πιο λαμπρό αστέρι

1968: Η αγάπη μας, Το κορίτσι του λούνα παρκ

1969: Η αρχόντισσα και ο αλήτης, Η δασκάλα με τα ξανθά μαλλιά, Το λεβεντόπαιδο Η νεράιδα και το παλικάρι, Ο παραμυθάς

1970: Υπολοχαγός Νατάσα

1971: Παπαφλέσσας

1972: Η Αλίκη δικτάτωρ, Ιπποκράτης και δημοκρατία, Ως την τελευταία στιγμή

1974: Εραστές του ονείρου

1978: Κραυγή γυναικών

1981: Πολίτες δεύτερης κατηγορίας, Άγριες κότες

1996: Προς την ελευθερία



Η κηδεία του



πηγή

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου